“ Hoe maak je het onzegbare zichtbaar, het onzichtbare voelbaar?”

In mijn werk observeer ik en zoek ik, naar datgene wat ik niet kan zeggen maar wel wil laten zien. Naar dat wat ik niet zie, maar wel voel.

Ik laat me inspireren door het werk van kunstenaars als Louise Bourgouis, Käthe Kollwitz en Marlene Dumas.

Het gaat in mijn werk vaak over moeders, vrouwen en  kinderen. De rollen die we spelen, de gezichten die we zien en hebben. Verwarring, schaamte en gekte zijn nooit ver weg. En ook het pure plezier van het maken, dat is er ook!

Het leven zelf is een onuitputtelijke bron.  Mijn eigen geschiedenis, mijn rol als vrouw en moeder en ook mijn werk als kinderarts. Alles is een aanleiding.

“Kunst kan niet op zichzelf staan, maar moet voortvloeien uit het leven”

(Charlotte Salomon)

Ik woon en werk in Rotterdam.